การเห็นความเป็นจริง เปลี่ยนบุคลิคคนให้ อ่อนไหวต่อความเกลียด

มนุษย์เรานั้นในยามเกิดมาและเริ่มนับอายุช่วยวัยขยับไปเรื่อยๆ สิ่งที่สำคัญประการหนึ่ง นั่นก็คือ “ประสบการณ์ “

สำหรับความรู้และนิสัยจิตใจของคนเรานั้น  “ประสบการณ์ ” ถือเป็นสิ่งหนึ่งที่สำคัญมากๆ เรื่องราวบางเรื่องในโลกนี้กว่าจะเข้าใจ อาจต้องใช้วันเวลากลั่นกรอง  ผ่านพบข้อคิด ผ่านพบอะไรหลายๆอย่างให้ลึกซึ้ง

และเชื่อได้ว่าคนเรานั้นย่อมที่จะมีหลายเรื่อง ที่ย้อนคิดถึงตัวเองในวัยเด็กหรือในวัยวันวาน ก็พบว่ามีหลายเรื่องเลยที่ตัวเองวู่วาม  หลายเรื่องด่วนสรุป  หลายเรื่องกว่าจะรู้อย่างแท้จริงได้ ต้องลองผิดลองถูก และหลายเรื่องที่ คำตอบที่คิดว่าใช่ แต่ผ่านอายุมากขึ้นจึงค่อยมารู้ว่าไม่ใช่ กลับได้รับคำตอบที่พลิกผันอย่างไม่น่าเชื่อ

แน่นอนว่าสำหรับเรื่องปรกติของชีวิตมนุษย์ นั้น มนุษย์ย่อมที่จะได้ใช้วันเวลาในการเรียนรู้เอง แต่ทว่ากับบางเรื่องที่เป็นเรื่องที่ยาก จะมีโอกาสได้เรียนรู้ประสบการณ์ล่ะ?

โลกสังคมออนไลน์ อย่างเช่นเว็ปโซเชียล นั้นถือว่าเป็นของที่ยังถือว่าใหม่และปรากฏในโลกนี้ยังไม่ยาวนานมากเท่าไหร่

สิ่งหนึ่งที่โลกของเว็บโซเชียลมีให้ นั่นก็คือการแชร์เหตุการณ์ ได้อย่างสะดวกง่ายดายสามารถถ่ายสามารถอัพโหลด สามารถใส่ข้อมูลต่างๆทั้งคัดกรองและไม่คัดกรอง ลงไปเผยแพร่ หรือแม้แต่จะประจานให้ผู้คนนับพันนับหมื่นเห็นได้โดยง่าย

แล้วจะเป็นยังไงหากว่าเราได้เห็น ภาพการแชร์ ความเลวร้ายของบุคคลและสังคมอยู่ทุกวัน มีคลิปมากมายที่สามารถถ่าย พฤติกรรมที่เลวร้ายของคนได้ แต่ละวันคลิปเหล่านี้ผ่านตาเราแทบทุกวัน

นอกจากนี้เรายังมักจะได้เห็นคอมเม้น หรือการแสดงความคิดเห็นต่างๆ ในเว็บบอดร์ หรือในโพสต่างๆ  ซึ่งความคิดเห็นมากมาย ผู้คนมักจะกล้าที่จะแสดงความคิดเห็นออกมาตามใจชอบ เพราะไม่ต้องกังวลว่าใครจะเห็นหน้า  บางคนแสดงความคิดเห็นถึงสันดานซ่อนลึกที่อำมหิตออกมา  บางคนแสดงความต่ำช้าเลวร้ายของพฤติกรรมนิสัยออกมา

แต่เดิมทีมนุษย์เรานั้นการจะได้พบเห็นสิ่งเหล่านี้ถือว่า ไม่บ่อยและถี่ขนาดนี้

เราจะใช้ชีวิตอย่างไรในการปรับจิตใจ ที่ต้องพบเจอแต่สิ่งเหล่านี้ในทุกวัน

ในยุคที่มีการแฉความเลวร้ายปรากฏให้เห็นแทบทุกวัน อย่างง่ายดายผ่านสื่อสังคมออนไลน์ ในยุคที่มีทั้งข้อที่เป็นเรื่องจริงเผยให้เห็น  และข้อที่เท็จ ใส่ร้ายประนามป้ายสี ยุยงความเกลียดชังเต็มไปหมด

การพบเห็นสิ่งเหล่านี้ อาจต้องใช้วิจารณญาณ ในการรับชม แต่หากว่าใช้จิตใจที่ขาดวุฒิภาวะรับชม สิ่งเหล่านี้จะสะสม สร้างพฤติกรรมให้ผู้คนนับวันนับอ่อนไหวต่อความก้าวร้าว ความเกลียด ความชิงชัง ได้อย่างง่ายดาย

โดยเฉพาะผู้ที่พึ่งออกจากโลกที่เดียงสา และยังทำใจไม่ค่อยได้กับการพบเห็น ความเลวร้ายในสังคมในครั้งแรกๆ ก็จะมีอารมณ์ที่รุนแรงเป็นอย่างยิ่ง

ลองนึกภาพหากว่าสักวันหนึ่ง ที่มนุษย์เราไม่สามารถซ่อนความคิดจิตใจได้มิด สามารถมีเครื่องอ่านจิตใจและเสียงที่คิด  ของคนทุกคนได้

วันนั้นมนุษย์อาจจะต้องเพิ่มความเกลียดมากกว่านี้กี่เท่า  เกลียดจนแทบต้องฆ่าล้างกันแค่ไหน? เกลียดชิงชังก้าวร้าวกันมากกว่านี้อีกหลายเท่าเพียงใด? หรือจะมีการล่าแม่มดกันขนาดไหน?

ชีวิตที่ได้เห็นสิ่งที่ตนเองรังเกียจ อย่างมากมายในทุกวัน เราควรจะจัดการกับชีวิตแบบนี้อย่างไร เราจะใช้ชีวิตท่ามกลางความชิงชัง? เกลียดแค้น?

อะไรล่ะ ที่เรียกว่าชีวิตแห่งหนทางแห่งแสงสว่าง ก่อเกิดจิตที่มีสติ ปัญญา และความสันติ มีสติในการผลักดันแก้ไข จรรโลงโลก

นั่นคือสิ่งที่มนุษย์ในยุคนี้กำลังเริ่มเรียนรู้ด้วยประสบการณ์

เนื้อหาข้อเขียนในบทความสงวนลิขสิทธิ์โดย loginlike.com

ติดตาม เทรนด์ฮิต เทรนด์ดัง  กระแสนิยม ค่านิยม แฟชั่น ไลฟ์สไตล์ ติดตามได้ที่ loginlike.com