ปัญหาพฤติกรรม ของการไร้จิตสำนึกต่อความละเอียดอ่อน ในเรื่องการเหยียดชนชั้น ทั้งจากเจตนาก็ดีหรือไม่เจตนาก็ดี ใช้ความคึกคะนองขำๆก็ดี เหล่านี้เป็นปัญหาที่กำลังถือว่าล่อแหลมแฝงลึกบ่อนทำลายความเจริญทางความคิดของคนในชาติไทยเป็นอย่างมากในปัจจุบันนี้

ในขณะที่การใช้คำว่า “ลาว” เป็นคำในการสบประมาทผู้คน นั้นกำลังถูกต่อต้านจากหลายฝ่ายที่มีจิตสำนึก แต่ทว่าลักษณะนิสัยประเภทนี้ก็ยังคงมีอยู่ให้เห็นอย่างยากที่จะหมดไป

ลองพิจารณาดูให้ดี ประเทศเพื่อนบ้านที่มีชายแดนติดกับประเทศไทยเรานั้น  ในขณะนี้อยู่ในลักษณะที่มีมิตรสัมพัณธ์อันดีในทางการเมือง  แต่ในทางความรู้สึกและอื่นๆอีกหลายแง่มุม ประชาชนในชาติเพื่อนบ้านของเรามีความรู้สึกอย่างไรบ้างกับคนไทย

ไม่ว่าจะเป็นพม่า,กัมพูชา,ลาว, เราห้อมล้อมด้วยประเทศเพื่อนบ้านของเรา ที่มีคนในชาติเราหลายๆคนที่ให้การดูถูกพวกเขามากน้อยเพียงใด  เราถูกโอบล้อมด้วยประประเทศที่ประชาชนของเขารู้สึกดี กับเราหรือไม่

จากรากฐานพื้นเพนิสัย จากชีวิตวัยเด็ก วัยรุ่นและวัยผู้ใหญ่ คนไทยเรานั้นมีค่านิยมที่มักจะแบ่งระดับชนชั้นกันอยู่เสมอ มากน้อยเพียงใด

คำว่า “คนละระดับกัน”  หรือคำว่า “ฉันระดับไหนแกมันระดับไหน” ยังคงเป็นประโยคยอดฮิตที่มักกล่าวกันในใจ หรือใช้ระเบิดออกมาในยามทะเลาะกัน เผยถึงจิตซ่อนแอบ นี่คือพฤติกรรมที่ยังมีกันอยู่เยอะมากในผู้คนหลายๆคน

ความนิยมใช้เส้นสาย ความนิยมที่จะทำตัวให้เหนือระดับ  การอบรมสอนสั่งบุตรหลานให้วางตัวให้มีคลาสไม่เกลือกกลั้วกับชนชั้นที่ต่ำกว่า   การอฐิษฐานขอพรเฝ้าอยากให้ ลูกหลานได้อยู่เหนือคนได้เป็นเจ้าคนนายคน ความภูมิใจที่ได้ใช้อำนาจได้ใช้อภิสิทธิ์   พฤติกรรมนิสัยเหล่านี้ยังคงฝังรากลึกในสังคม

ผู้คนมากมายที่ชอบใช้เวลาไปกับ ความภูมิใจเวลาที่ได้คุยโตโอ้อวด ว่ารู้จักคนนั้นคนนี้ รู้จักผู้มีอำนาจบารมี มียศศักดิ์มีฐานะ มีชื่อเสียง

ผู้คนมากมายที่จะไม่ยอมเด็ดขาดที่จะ อยู่ในสถานะร่วมกันกับ ผู้คนที่ตนเองมองว่านั่นคือชนชั้นที่ต่ำกว่า จะไม่ยอม แต่งกายในไสตล์เดียวกัน นั่งร้านประจำในที่เดียวกัน  ใช้สิ่งของแบบเดียวกันกับที่ชนชั้นล่างกำลังนิยม ไม่ว่าอะไรก็ตามที่ชนชั้นล่างขยับความนิยมมานิยมตาม เมื่อไหร่ล่ะก็  เป็นจะต้องหนีไปหาสิ่งใหม่เพื่อพิทักษ์ไว้ซึ่งความแตกต่างและความเหนือระดับกว่าอยู่เสมอ

อาจจะมีบ้างที่ต้องการภาพลักษณ์ ของพระเอกนางเอก หรือคนที่ดูดี ยอมทำตัวติดดินบ้างยอมทำตัวร่วมสังคมกับชาวบ้านได้บ้าง หรือยอมบุกน้ำบุกดินไปช่วยเหลือผู้ยากไร้บ้าง แสดงความรับได้ไม่รังเกียจ แสดงออกว่านั่นไม่มีชนชั้น นั่นไม่มีความน่ารังเกียจ

แต่เอากันจริงๆ ถามกันตรงๆด้วยตัวเองถึงใจตัวเอง ว่าเบื้องลึกๆจริงๆภายในจิตใจ หากตนเองต้องไปอยู่ในระดับนั้นจริงๆแบบถาวร ก็จะรู้สึกอับอายขายหน้ามากๆหรือไม่?  รู้สึกอดสู อยู่ไม่ได้หรือไม่?  มีอคติบางอย่างแฝงในจิตใจซ่อนแอบ ชีวิตจมไม่ลง  ถ้าต้องอยู่ในชนชั้นนั้นจะไม่สามารถอยู่ได้ นั่นคือความซ่อนลึกของจิตใจ ที่แท้จริงแล้วไม่สามารถจะให้เกรียติวิถีชนชั้นล่างได้อย่างแท้จริง นี่คือสิ่งที่คนไม่จริงก็ยังมีอยู่มากเช่นกันในสังคมไทย

ในขณะที่หนังระครก็ยังคงฉายไป กับภาพพระเอกนางเอกที่ดูดี มีข้ารับใช้บริวารคอยเป็นเบื้องล่าง มีบทคนใช้บ้าง มีตัวตลกบ้างที่ยอมทำตัวทุเรศ ให้เป็นที่ขำขัน ในขณะที่พระเอกนางเอก เผยอหน้าดูดีในสังคมชั้นสูง ประชาชนมากมายที่ถูกปลูกฝัง ด้วยหนังระครเหล่านี้ ความใฝ่ฝันว่านั่นคือภาพลักษณ์ที่น่าชื่นชม

แน่นอนว่าประชาชนชาวไทยมากมาย ต่างหวังให้ชาติไทยเจริญ เป็นประเทศที่สง่างามในสังคมโลก แต่หากเราลองหยุดคิดให้ดีว่าตราบใดที่ยัง ปะปนไปด้วยประชาชนที่มีความคิด เหยียดชาติพัณธ์ ล้อเลียนขำเยาะกับวิถีชีวิตผู้อื่น   ตราบใดที่ยังอุดมไปด้วยสังคมแบ่งชนชั้น  สังคมที่พยายามสร้างเส้นสาย อวดเบ่งกร่างอำนาจประชัญกัน พฤติกรรมที่อัปลักษณ์ทั้งหลายเหล่านี้  นั่นน่ะหรือจะเป็นได้ซึ่งประเทศที่สง่างามในสังคมโลก จิตนิสัยที่น่ารังเกียจ น่าอดสู นั่นน่ะหรือจะผลักดันปัญญาความคิด ความเจริญได้ต่อชาติบ้านเมือง

รากฐานทางพฤติกรรมจิตนิสัยคือสิ่งสำคัญที่จะส่งเสริมความเจริญ และอารยธรรมที่ยกระดับให้ประเทศชาติได้ ไม่ว่าจะเน้นการศึกษาเน้นเทคโนโลยีหรือสร้างเด็กเรียนเก่งแค่ไหนก็ตาม ก็ยากที่จะหาความเจริญได้ตราบที่ รากฐานทางจิตนิสัยไม่อาจได้รับการพัฒนา คุณคิดดูเถิดว่าประเทศที่อุดมไปด้วยประชากรที่ มีนิสัยน่าขยะแขยง จะสามารถหาความเจริญศิวิไลน์ได้หรือไม่?

เนื้อหาข้อเขียนในบทความเขียนโดย loginlike.com
ติดตาม เทรนด์ฮิต เทรนด์ดัง  กระแสนิยม ค่านิยม แฟชั่น ไลฟ์สไตล์ ติดตามได้ที่ loginlike.com